Genellikle ülkemizde sanatlar arası düşünce alış verişi yok denecek kadar azdır. Etkinliklerimizde gençlere çeşitli sanatları sanatçılarımız aracılığıyla açıklamalı ve uygulamalı olarak aktarıp, genelde tüm sanatların bilincine varacakları bir toplu
gösteri alanı açıyoruz.

Zafer Diper'i, kimi okur yazarlarımıza sonu gelmeyecekmiş gibi gö­rünen 12 Eylül günlerinde tanıdım. Üsküdar'da Sunar Sineması'nın üst katındaki tiyatroya sığınmış, elinden geldiğince, darbeci­lerden darbe yiyen kültür savaşımının varlığını kanıtlamaya çalışı­yordu. Tutunduğu dal, Duygu Eğitimi Gösterileri izni.. Şahap Balcıoğlu'nun, Doğan Hızlan'ın, Sennur Sezer'in, Tan Oral'ın vb. ko­nuşmaları Duygu Eğitimi.. O günler Kemal Ozer'in "Kimlikleriniz Lütfen" adlı kitabındaki şiirlerle sahnelenen gösterimi izlemeye git­miştim, ayağım alıştı Bizim Tiyatro'ya... Açıkoturumlarda konuş­tum, tartışmalara katıldım, yaralı çağdaşlaşma savaşımızın ilginç ev­relerini anlatmaya çalıştım, gerginlikle dinginlik, kalabalıkla ten­halık arasında gidip gelmeleri de yaşadım. Toplantılara katılan 12 Eylülzedelerle birlikte direncimizi somutlamaya çalışarak, darbenin bizi köleleştirmediğini duymak yetiyordu bize...